Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Журботнасць

Сярэдняя: 4.5 (2 галасоў)
                    1

I адракліся белыя снягі
Ад гэтае зімы няўлежнай,
Ад гэтае зямлі няўцешнай, —
I ветразь белых дзён знялі.

А ўслед — наўсцяж — маўчаць палі,
Дзе голы лёд і шэры камень
Прабіў кастлявымі рукамі
Сухі чарнобыльскі палын.

Застыне ўсіх пачуццяў шлак...
Якая ж доля — звышнагрузка —
Яшчэ любіць па-беларуску,
Яшчэ самой прайсці свой шлях!

                     2

I воблакі найшлі і шчыльна сталі,
Ажно глушэе самы зычны гук.
Глыток свабоды замірае каля губ
У атачэнні небахмарнай сталі.

I доўжыцца адзін цягучы дзень,
Яму бязгучныя іграюць трубы.
А той, хто так неспадзявана любы,
Са мной маўчанку здрадную вядзе.

Сышлося ўсё ў адным няскрутным часе,
Які са мною толькі і міне.
I нехта шэпча страшна да мяне:
— Пераступі праз немагчымасць шчасця!
Nike