Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Аляксандр Ведзянееў

Сярэдняя: 3.3 (3 галасоў)

Ледзь мільганула ты, як ў небе знічка,
Адметны след пакінуўшы ў жыцці-
Сваю із рук я выпусціў сінічку,
Каб зорнае святло ў душы нясці,
А разам з ім сапраўднае каханне
Выношваў ў сэрцы, верыў і жадаў-
Анюта- гэта ты- маё жаданне,
Якое знічцы неяк загадаў.



Сярэдняя: 1.7 (3 галасоў)

У старадаўнія часы
**Па ўсёй Русі, нібыта ў сне,
Ліліся з неба галасы-
**Анёлкі пелі гімн вясне,
А на зямлі цвілі сады,
**Чарговы аднаўляя год-
Дзяўчына, хлопец малады-
**Усе вадзілі карагод,
А потым прыгалі яны
**Цераз высокія кастры...
Русь прыгажэла без вайны,
**Цвіла! І пелі гусляры
Князям аб харастве Зямлі-
**Як мёд лілася пахвала,
А людзі шчасліва жылі-
**Ў іх вера светлая жыла.



Сярэдняя: 3 (6 галасоў)

Жаданая, колькі там часу назад,
У новай яскравай святочнай сукенцы
Рабіла звычайны ты свой прамінад,
А я назіраў за табой у акенца-
Вялікім жаданнем было падысці
І пагутарыць аб тым ці аб гэтым-
Не мог адпаведнай падставы знайсці,
А толькі пісаў, бо зрабіўся паэтам.

Жанчыны няма на Зямлі мне бліжэй:
У белай кашулі і ў белай спадніцы-
Разглядваў цябе- стала ты прыгажэй,
А я толькі марыў з табой ажаніцца.
Вядома, не прынц я на белым кані
І не жабрак- мая доля другая-
Надзея ў душы, і ўсе ночы і дні
Адною табою жыву, дарагая.



Сярэдняя: 4.1 (7 галасоў)

Камусьці трэба працаваць...
І ўсе працоўныя павінны
Работаць і адпачываць,
Амаль не разагнуўшы спіны.
Ўтрая ж працуе кіраўнік,
На ўсіх кірунках вельмі чула,
І так у фронт работы ўнік,
Каб тыл не адрываць ад стула.

Каб свой кішэнь не апусцеў,
І каб не знялі з той пасады-
Работае, ажно ўспацеў,
Аддаючы свае загады.
Ўдабавак трэба ж адпачыць,
Напэўна ў Ялце, мабыць ў Сочы,
І гэтай справы даручыць
Камусьці- ён зусім не хоча.