Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Арыя Гатальская

Сярэдняя: 5 (5 галасоў)
прысвечаны К.Каліноўскаму. верш з нізкі "Краіна" Няма наймення… Я нямею. Не ўмею Выказаць у словах Адчай сыходу, Утрапенне, Віну і грэх Прад гэтай мовай. Нас мала так. Чырвонай кнігі Не завядуць на нашы словы. Глыток свабоды, як адлігі— І зноў мароз. І карнік новы. Нас ведаюць. Даюць нам жару, Калі знаходзяць Паіменна. Хапаюць, судзяць. Ад цяжару Сыходзіць хтосьці, Ды нязменна Нясём, напяўшы ў коўш далоні З палону бруду і мітрэнгі Свой скарб Праз чорныя калоны. Усцяж крывавыя шарэнгі. Няма наймення. Не, не сніцца. Не трызніцца Такая ява. Пляц. Зброя. Пратакол. Вязніца. І дагараць сляды крывава. Mercurial Superfly low


Сярэдняя: 5 (6 галасоў)
Ад прыцягнення ночы зорнай На міг свой позірк адарві. Яна паўстане ўся ў крыві, Яна ідзе нямой і чорнай. Гучыць адна ўсяго струна, Мелодыі няма і сэнсу. Ад філасофскага працэсу Ты адарвіся—вось яна! Працягвае табе далоні У ранах і пустой мальбе, Яна глядзіць унутр цябе, Яна сціскае ў жаху скроні. Была раней, паўстане зноў, Прыходзіць будзе і жахацца, І нас жахаць. Маўчаць, жагнацца, Сумленнем абуджаць ад сноў. Не просіць ні аб чым даўно: Ёй гонар не дазволіць гэта! Але адна ў яе ёсць мэта, У позірку скразіць адно: Успомні, назаві яе! Яе імя, яе пароду! І будзе аднаму народу Выратаванне на Вайне. Nike