Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Лашкевіч Фёдар

Сярэдняя: 3 (6 галасоў)
(паведамленне афіцыйных даследчыкаў) Павер у нашу праўду, люд: ён жудасць, ён загана, бруд. Ён мае поўсць, аскал бы ў змея, вялізазныя кулакі (якімі гвалт і здзекі сее), на шчоках ходзяць жаўлакі. Дранцвееш ад яго пагляда. Жыўцом звярка ён з'есці рады, таму не дзіва, што ў пачвары заўсёдна кроў цячэ па твары. Ён вылез напаверх, бы крот, з якіхсьці невядомых нетраў і на дзесяткі, сотні метраў нясецца ад яго смурод. SNEAKERS


Сярэдняя: 5 (1 голас)
Такога творчага натхнення не бачыў свет з часоў стварэння. Упаўшы ў поўную адключку ад рэчаіснасці зямной, паэт страчыў, схапіўшы ручку у трансе леваю нагой. Віват! Жаданы верш — гатовы. Паэт перачытаў яго, ускінуў са значэннем бровы ды мовіў: «Пойдзе! О-го-го!» Якая зоркасць у паэта… Верш напрасткі пайшоў у Лету. Zoom Lebron XIV 14