Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Русін Шышко

Сярэдняя: 3 (2 галасоў)
Чаравічкі чырвоныя , Шкарпэтачкі белые, Паветра стаіць і Ледзь рухаецца Сонейка, Разам з аблокамі. А вейкі лятуць хуценька , хуценька. Няма на плечыках хустачкі. Горача …нават спякотна . Неба празрыстае нібы-то Зяленые вочкі Алінкі. Конік пье воду сцюдзёную. Две качачкі з куркай дзяйбудзь із карытца. Коцік рахманы лапкі ліжа, рыхтуецца. Пах па двары свежаніны Ў сцебцы , адпіушы з гладышкі Глыток малака халоднага , Дзяўчына уздыхнула , і Амаль празрыстай далоняй Косы кранула. Шурпатым сваім язычком , Злізнула з краю гладышкі Кропельку малака. Ля клуні , зазірнуўшы у коніка вочы, Поўные вейек и агню, Трапянула за вуха Хіснулася брычка, Руды азірнуўся… Узняўшы капытам дзярно . Паветра дзьме і лятуть па ім Вейкі хуценька – хуценька. Плечыкі тонкіе , захінутые ў Блакітна-чырвоную хустачку. Пыліць , коціцца па гасцінцы Белая брычачка, з чырвоными колами, З конікам рудым , Пад блакітнай дугою у лейцах. Гарачые скроні і Духмяны пах дзікай мяты и чабарка. У бок станцыі , ускрайкам , і між Балота страшэннага, Дзікага , казачнага , духмянага і… Неверагодна прыгожага, бязбрэж - Па грэблі , нават па матылькам Брычка жвава імчыц да Аранчыц. і вейкі лятуць хуценька – хуценька. Джяўчына гоніць Рудога . -Хутчэй Руданькі…Хутчэй Бо прыйдзе цягнік, і старэйшы браток ў гасціну, З Мінску да хаты. і нельга , як сорамна будзе спазніцца… і татка будзе злаваць - Ані , ніколі не спазнюся . Ну - Руды Хутчэй ! Хутчэй ! імчы ! Бье лейцамі у бокі, Што не пакараннем , А выйдзе за ласку - верагодней. і ад гэтага Руды імчыць Все Хутчэй і хутчэй. Дзяўчына ужэ рызыкуе , Стоймя імчыць у брычцы, і вейкі лятуць нібы ластаукі , Русые косы лятуць і хустачка , Як і Рудага доўгі хвост. Горача і хутчэй Сонейка. Круцяцца, бьюцца аб глебу вялізаразныя колы і свет дзенны гіне… …Нібы у начы … …У узнятай пылі… Nike Sneakers


Яшчэ не ацэнена
Я счасце меу убачыць гэта рамяство Русін Шышко Спякотны ізышоу на вечар дзень, і ля пліты рыхтуючы вячэру, Яна ня бачыла , за шыбай прашмыгнула цень, Бо брала усе на веру ці ня веру. У хаце з жыхароу ня толькі абразы, Ящэ жыве сласлівая кацяра. Жыве лагодны дух яе цяпла, і рухаецца ноч нібы тa хмара. У вячорку Зорка, у Небе, не дае спакою, і нават на пярыне не заснуць, Бо толькі мроіць аб сваей пящоце, Уласлівы Божа адкрывае пуць Яна ня ведае нічога аб каханні, Цукрова млее ружавы жывот, і шэпчуць вусны … спіць лагоднае дыханне Ледзь прыадкрыты мяккі рот… Ноч распусцілася и згаслі Зоркі, Каровы рухаюцца у поле і нясуць малачны пах, і толькі быццам счасця накірунак, Бы голас юнага Анела у Нябесах, Спявае нікoму нябачны птах. Air Max 90 NS GPX Mid