Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

прыгажосць

Сярэдняя: 4.1 (17 галасоў)
Ізноў запальваюцца свечкі на каштанах. Ізноў чаромха на зямлю губляе цвет. А я загадваю, жадаю апантана хаця б гадочак паглядзець яшчэ на свет. Я прагну ўслухацца ў малітвы дрэў вясновых, калі яны, абапал вулачкі, шашы узносяць радасным галлём падзякі словы Тварцу ўсяго: і першацвету, і душы; пасмакаваць удосталь веснія харалы шальнога птаства – гімны шчасця і любві – і ласкай сонейка сагрэцца, каб растала ільдзінка сэрца і затахкала: "Жыві!"; палюбавацца на мурог і дзьмухавечкі – адбіткі радасці нябеснай на траве – і праімчацца басанож да цуду-рэчкі, якая бліскаўкамі летнімі заве; аддацца хуткага цячэння вольнай хвалі праплыць да стомы, потым лечгы на спіну і ўбачыць неба ў аблачынкавай вуалі неверагодным – як якуюсь навіну; пасля на балю кветак ліпеньскага лугу уславіць Бога за чароўную красу, і звонам жаўранка сваю развеяць скруху, і слёзы светлыя прасыпаць, як расу; натхніцца восенню – заўсёды непаўторнай, апалым лісцем залатым пашамацець, і задыхнуцца вышынёй зіхотка-зорнай, і на зямельку знічкай-кропелькай зляцець. А напярэдадні пары зімовай смерці залегчы ў спячку да чарговае вясны і адысці... не, не ў труну, не, не памерці – у весні дзень – у ачмурэннай явы сны. 4.05.2014 Air Max 95 Flyknit


Сярэдняя: 3.6 (25 галасоў)
За полем, за пожнямi,борам Сiнеюць абшары азераў. Так хочацца iм пакланiцца Сцюдзенай вадзiцы напiцца. У iх акунуцца i ў раннi, Змыць горкiя слезы кахання, А вечарам глянуць на зоры, Што плешчуцца ў гладзi азераў. Вякамi было так, напэўна, Што зорам патрэбна выснова Паслухаць, як хвалi напеўна Вядуць мiж сабой перамовы. За полем, за пожнямi , борам Красуюць , сiнеюць азеры, Пяшчотаю сэрца кранаюць, Бо у iх прыгажосць майго краю. Nike Jordan Super Fly 5


Сярэдняя: 3.3 (35 галасоў)
Вельмі многа каштуе здароўе У век цемных думак і гарадоў. Кожны мой подых, заглыная паветра, Трапіць у мяне, застанецца без слоў. Кожны мой крок, што зраблю я далей Можа згубіцца. І быць уначы… Але ўсе роўна рухаю далей, Там, дзе есць яе Валасы… Да зорак па сцежцы у неба трапляю, І бачу адзіны вялікі мой шлях, Да сузор’я Валасоў Венеры, Там, дзе згублю я апошні свой страх… Womens Running Shoes