Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Таццяна Булаукіна

Сярэдняя: 3.8 (11 галасоў)

Наш бацька Нёман
Ціхі у маю
Кудысь з усходам паспяшае
І толькі качкі да бабры
З ягонай сілай граюць.

Ён, пацяшаясь як дзіця,
Павольна іх кіруе
І памеж гэтым, як заўсёды,
Далей к марам вандруе.

Нясе туды наш дождж і снег,
Сардэчны боль,
Дзіцячы смех
Людское гора і турботы
І Хай нясе - Так мней клапоты.



Сярэдняя: 4 (9 галасоў)

Гляжу у даль, чакаю
Я так вясны жадаю
Как былі крумкачы, пралескі
I сонейка у чыстым паднябессі

I гэта моцнае жаданне
Павінна рушыць свет у каханне
Павінна растапіць крыніцы
З якіх жыццё ракой імчыцца

Нават у небе усё наадварот
Там хмары робяць карагод
Хаваюць сонейка ад нас
Няхочуць нам вясну пушчаць

Але ж маё вясны жаданне
Мацней ад хмарау намагання
З палону выратуем сонца
I будзем жмурыцца бясконца.

ЖАДАЙЦЕ ЛЮДЗІ ШЧАСЦЕ БУДЗЕ



Сярэдняя: 4 (9 галасоў)

Пралескамі лясы квітнеюць
Гамоняць птушкі навакол
Дождь кроплямі у небе млеець
Ён хоча спешыцца на двор

Вільготу хутка распаўсюдзіць
Параспушчаць вясну мацней
Яурэскі песах трошачку забрудзіць
І кучкамі памардаваць людзей



Сярэдняя: 2 (10 галасоў)

Як быццам першае спатканне
Хварае сэрца у грудзі
І Няма сіл стрымаць каханне
Калі сустрэў яго у жыцці

  Кожны крок яго хвалюе
  Лушчыць позіркам у начы
  І дзіўнай хваляй габелены
  Малююць зоркі мне у начы

Схапіў каханне як дзяучыну
Не утрымаеш на заўжды
Таму у салодкую гадзіну
Не азіраўся нікалі

  Кожнай ноччу адраджэння
Кажны ранак на заўжды
Свеціць мне маё каханне
Паказуе дзе ісці

Подых шчасця - каханне у маім жыцці
мне не заставіу шанса
І няхай
Нам будзе рай
Хуткасць лёсу не спыняй