Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Яўгенія Саламаціна

Яшчэ не ацэнена
Мой свет, што берагу з маленства, У сэрцы і душы маёй. Нідзе не знойдзеш падабенства Маёй старонцы дарагой. Мая Радзіма, мая вёска, Мой край у квецені садоў, Птушыны спеў і буслаў клёкат, І аксаміт лугоў, палёў. Мая матуля – працаўніца З жыццём нялёгкім і святым. Узораў тканых чараўніца, І лёс яе – нам прыклад усім. Мая сям’я – дзеці і ўнукі, - У іх надзея і працяг, І ў мазалях працоўных рукі, Што ад зямлі ўзялі шлях. Мае суседзі – хлебаробы, Іх праца ў полі, на зямлі, Ім жыць у вёсцы даспадобы, Бо шчасце тут яны знайшлі. Jordan Extra Fly


Яшчэ не ацэнена
Мой свет, што берагу з маленства, У сэрцы і душы маёй. Нідзе не знойдзеш падабенства Маёй старонцы дарагой. Мая Радзіма, мая вёска, Мой край у квецені садоў, Птушыны спеў і буслаў клёкат, І аксаміт лугоў, палёў. Мая матуля – працаўніца З жыццём нялёгкім і святым. Узораў тканых чараўніца, І лёс яе – нам прыклад усім. Мая сям’я – дзеці і ўнукі, - У іх надзея і працяг, І ў мазалях працоўных рукі, Што ад зямлі ўзялі шлях. Мае суседзі – хлебаробы, Іх праца ў полі, на зямлі, Ім жыць у вёсцы даспадобы, Бо шчасце тут яны знайшлі. Nike news


Сярэдняя: 4.7 (9 галасоў)
На ўзлеску вітае спелы водар сунічны, Ручаёк працякае з вадою крынічнай. Побач птушкі спяваюць вясёлыя песні, Кветкі тут расцвітаюць кожны год напрадвесні. А бярозавы гай запрашае на свята. Бо сунічны тут край – ягад вельмі багата. Водар кружыць, заве, абуджае пачуцці, Маладосць у галаве, сэрцаў гук толькі чуцен. Ах, сунічны дурман… Яшчэ сонца высока.. І хлапечы падман – да бяды недалёка. Але ж дожджык пайшоў, хмарка сонца закрыла, Супакоіла кроў, галаву астудзіла. Адышлі ў бары, пераспелі суніцы, - Я не сплю да зары, слёз, як у рэчцы вадзіцы. І каханне прайшло, холад, лёд у маім сэрцы, У бакале віно дапаможа сагрэцца. Shop Women's Sneakers by Brand


Сярэдняя: 3.3 (4 галасоў)
Як у маці я жыла – Да абеду спала я. Потым косы завівала, На вечарынку шыбавала. А як замуж я пайшла – Як папялушачка была: Толькі мыла і варыла, Моцна мужа я любіла. Муж жа гэта не цаніў, Піў, гуляў, сябе любіў. На долю скардзілася я: Такі ўжо лёс, зорка мая. Потым мужа ўраз не стала, Было дрэнна, гаравала. Як раней, я гнула спіну На сябе, дачку і сына. Нядоўга ўдавіцай была, Зноў мужыка сабе знайшла І марыла: вось мне апора, І ўся праца будзе спорай. І зноў на граблі наступіла: Муж піў гарэлку - я ламіла Работу ўсю ў полі, дома – Гісторыя ўжо вядома. Муж усё са шклянкай, я – з касой, У лес па дровы я з пілой, І ночкай цёмнай, і з зарой – Усё адна, усё самой. Мне надакучыла ўсё гэта, Рашэнне прынялая смела: Збыла я мужа, гаспадарку – І стала добра, няма сваркі. Сяджу, чытаю з асалодай, У лес па ягады з ахвотай, Ля тэлевізара я зранку, У час вячэрні я на ганку. У трэці раз я замуж выйшла, Каб было весела – не сумна, Муж ёсць, каб каву падаваць І пра хваробы расказаць. Муж мой не п’е, у хаце дастатак, Усюды – чысціня, парадак, Усяго хапае поўнай чашай, Не падвяло б здароўе наша. Каб рытм у сэрцы быў нармальны, Быў у норме ціск артэрыяльны, Душа цяплом была сагрэта, Прашу ў Бога толькі гэта. Каб дзеці, унукі прязджалі, З мужам нас не забывалі, Каб сувязь з горадам мабільнай, Настрой – вясёлы і стабільны. І далей жыць і пажываць, Прыбаўкі к пенсіі чакаць, Як мага больш адпачываць, Жыццё любіць, вершы пісаць. Nike Shoes