Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Адзін штуршок — і ўжо трывога...

Сярэдняя: 4.4 (71 голас)

Адзін штуршок — і ўжо трывога
Сціскае сэрца ў камяк.
I ўжо бягу я на дарогу
З таемнай думкай: што там, як?

Пад той страхой, дзе засынала,
Закалыханая табой?
На тых сцяжынках, дзе блукала
Начамі з крыўдай не адной...

Іду, баюся, што не стрэну,
Ты можаш затрымацца там...
Дзе я тады свой сум падзену,
Якім пажалюся сябрам?

Ізноў штуршок, ізноў трывога,
I — хтосьці крочыць, паглядзі...
Дарога, любая дарога,
He падвядзі!



Прыгожы верш)

Прыгожы верш)