Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Аксіёмы лесвіц

Сярэдняя: 5 (5 галасоў)
Як толькі мы нарадзіліся і першы зрабілі крок, нам збудавалі лесвіцу, — «Смялей жа, сынок!». I мы палезлі наверх, на свой першы паверх. Спачатку ступені аднолькавыя: прасторныя і шырокія. Спачатку ступені аднолькавыя мелі і ты і я, але прайшоў некаторы час і ясна, што лесвіцы розныя ў нас, і стаў зусім не дробным факт: хто трымае, у якіх руках? (Рукі касматыя — лёс блаславіце: яны вас наверх паднімуць на ліфце.) Яшчэ асаблівасць усіх ступеней: чым вышэй — тым месца меней, не гаворачы ўжо, што чым вышэй, тым падымацца цяжэй і цяжэй. Аксіёма А: калі, мон шэр, ты амаль што ў раі, тым лесвіца будзе вужэй і вужэй — і месца няма дваім. З другога боку, калі падымацца, не толькі на гэта патрэбна праца, бо заўсёды ёсць небяспека з боку чорнага чалавека — будзе глядзець ён з усмешкай нявіннай, як ты па падпіленых лезеш драбінах. Адсюль падстава для аксіёмы Б (я палкі не перагну) — каб мірна жыць, давядзецца табе да скону весці вайну. А лёс захоча — ізноў няшчасце: стане коўзка і лёгка ўпасці. Аксіёма В: на тое і круча, каб ведаць, як падаць уніз балюча... I вось мы стаім паміж трох сасон, а выхад дзе? — пад нагамі ён: як толькі мы нарадзіліся і першы зрабілі крок, не трэба глядзець наверх нам, псаваць і хрыбет, і зрок, бо колькі б мы наверх ні паўзлі, не адарвацца нам ад зямлі, бо колькі б мы наверх ні паўзлі, роўныя ўсе мы заснём у зямлі. А я ўсё штурмую лесвіцу...Air Max 90 Fireflies