Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Бакштанка

Сярэдняя: 3.7 (3 галасоў)
У пушчы лес глухі і дзікі. На рэчцы Волке між балот. Дзе пугача пачуеш крыкі. Шапоча на вятру чарот. Дзе с рудаватаю вадою. Клюе у рэчцы Стаўбурок. Ад рэчкі сцежачкай крывою. Заўжды ў заводзік завядзет. Заўседы тут прыбрана чыста. Альтанка, лавы з дошак стол. На стале пляшачка празрыста. Бакштанка гэта, самагон. І гаспадар лясной пасады. На сам рэч мудры чалавек. На пачастуй ен спробе рады. Так тут вялося з века ў век. Каб чалавеча прытуліўся. Крыху вандроўнік адпачыў. Бакштанкі выпмў, не напіўся. А пры ахвоце, і дапіў. І яб а смаках не спрачаўся. Каму Бурбон ці Балантай. З Бакштанкай хто не сутыкаўся. Той не глядзеў за смаку край. Яна адметны мае водар. Такі як хлеб пякуць ў пячы. Складаны, моцны, з горкім медам. Але спрабуй ты напішы. У мяне з сабой кавалак сала. Хлеб, сыр, цыбуля, і гурок. Налью я келіх не замала. Як кажуць перша як нырок. Ух і сярдзіта тая смага. Нібы я вожыка глынуў. Павольна тэш адыдзе прага. Ўжо трэці келіх я кульнуў. І усе так соладка заныла. Як пух я стаў і памягчэў. Такая легкасць, што за дзіва. Яб паляцеў, каб крылы меў. Смарыла соннай асалодай. Прасіла цела адпачыць. Я з ранку боўтался пяхотай. Прылег на лаву ў снах хадзіць. Накрыла быцам тоўстай коўдрай. Шум леса, птушак пераклік. Чароўнай песняю бязмоўнай. Якую баіць Лесавік. Ну вось і выспаўся на славу. Гадзіна ў пущчы гэта тры. Бадзера я пакінущ лаву. Шчэ цэлы вечар да зары. Я жвава, хуценька сабраўся. Заткнуў бутэльку я шчыльней. Бакштанкі ў роце смак застаўся. Я ласаваўся сення ей. Highsnobiety Sneakers