Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

БАЛАДА НІНЫ МАЦЯШ

Сярэдняя: 5 (1 голас)
(20.09.1943—19.12.2008) Хавацца ад людзей — не для паэта, Якому родны край — зусім не рай, Якога і не будзе — знаеш гэта, Бо гэта наш, як перад прорвай, край, Якому ты сваё люблю сказала У кожным вершы, што ў душы кіпеў І слова кожнае кроў апякала, Як сонца, у якім любоў і гнеў Жывуць і жыць даюць, калі жадаеш Ты ў свеце жыць, дзе ўсім нялёгка жыць, Дзе Млечны Шлях — не рэчка залатая, А — у хрыстовае крыві глыжы. І ты жыла, нібы малітва ў сэрцы Манашкі, для якой яе жыццё, Як матылёк, які аб неба б’ецца, Самотнае, дзе зоркі, як лісцё На шкле, па-за якім дажджы і восень, І дзень, дзе ты з’явілася для нас, Каб слова беларускае вялося І нас вяло праз ветравейны час, Дзе ты сваё люблю жыццю сказала У кожным вершы, што ў душы кіпеў І слова кожнае кроў апякала, Як сонца, у якім любоў і гнеў… 25.12.2008 Nike Air VaporMax


Балады добрыя. Толькі лепш

Балады добрыя. Толькі лепш будзе - каб любіць, цаніць жывых паэтаў, а не мёртвых. Некралірыка ім ўжо не дапаможа і славы ім не прыбавіць. Так і напрошваецца тэма: напісаць верш пра крытыкаў, якія вельмі любяць пісаць пра памерлых класікаў і не бачаць, не цэняць, не любяць - жывых. Яшчэ ў сярэдзіне 90-х я прысьвяціла Ніне Мацяш верш "Перапёлачка". Ён ёсьць на гэтым сайце. Ніна да канца жыцьця ўсё дзякавала і дзякавала мне за гэты верш. Значыць, ён саграваў яе ў нялёгкі час. Думаю, і Ніла Гілевіча, і іншых людзей так жа саграваюць мае прысьвячэньні. Некаторыя вершы надрукаваныя тут, на вершы.ру. Некаторыя падораны людзям пад час звычайных сустрэч, і я іх нават не маю ўжо ў сябе. Вучыцеся любіць- ЖЫВЫХ. Каб не прыйшлося пасьля -запознена- пісаць некрапрысьвячэньні.