Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Белая лясная кветка

Сярэдняя: 4.6 (17 галасоў)
Дарaгі, я не прынцэса. Я не нарадзілася на падушцы, На шаўковай падушцы, у замку, У каралеўстве майго бацькі. Я не вырасла з каронай, Акружаная вернымі спадарожнікамі, Як кожная сапсаваная прынцэса. Я нарадзілася на прыродзе, У халоднай крыніцы, З першымі сняжынкамі. Я вырасла з аленямі, З дзікімі коньмі і ваўкамі, Ў поўнай меры я дыхаю, Спяваю і пяшчотныя вершы пішу. Я не віла, не прынцэса, Я толькі белая лясная кветка. Неба над мною такое дзіўнае! І гэты паток настолькі яркі, Дубовыя лісты атачаюць мяне. Пах лесу... гэтая мая свабода, Маё імя, і ўсё маё шчасце. Я іду, танцую, гуляю, З галубкамі аб зорках мару, Я спяваю аб вачах, спяваю аб вуснах, Аб вясне, аб кветках, і аб зялёных дубах. Я спяваю, дарагі, тваю любімую песню, Песню пра каханне, якое доўжыцца вечна, Аб безумоўнай любові, любові без межаў. Ты ведаеш, як моцна я цябе люблю? Вось чаму толькі для цябе, Я спяваю і танцую сёння. Вось чаму я веру ў поспех. Трымай мяне моцна, рыцар маёй душы! Не дазваляй мне заблукаць Сярод яркіх зорак, іншых кветак, І сярод першых кропель ранішняй расы. Не дай мне ўпасці ў каханне, Ў вусны і вочы не варты мяне! О, дарагі, я хачу ты ведаеш Як цябе любіць твоя лясная кветка, Як моцна цябе любіць твая паэтка. Shop Women's Boots