Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Чуеш, тата...

Сярэдняя: 5 (1 голас)

Пад,язджаю да радзімы -
Вось і Сцвігі берагі,
Дзе і у леты, і у зімы
Ты, мой бацька дарагі,
Тут рыбаліу адмыслова,
Закідау цянёты у вір,
Я ж - вітау цябе з уловам,
Запрашаючы у Мазыр.

Ты аднеквауся: хай потым,
Шчэ работы дома шмат,
Трэба вунь заняцца плотам,
Хлеу паслаць у парасят.
Ды і пчолы - тыя ж дзеці -
Уцячэ, крый божа, рой,
А у мяне ж пустуюць клеці
Дзве, што згінулі зімой.

Кідау жартам шапку вобзем,
Нібы грэх здымау з сябе:
-Так і быць, прыеду увосень
Падлячыцца да цябе.

Вось ужо каторы годзік
Ля магілкі шэпча сын:
- Чуеш, тата - на Заброддзі
Мёдам пахнуць верасы...



Ну, Іван Іванавіч! Здзівіў

Ну, Іван Іванавіч! Здзівіў дык здзівіў, нібы ўбачыла дзядзьку Івана (Карася). Вельмі прыгожыя вершы, кранаюць. А на заброддзі і праўда верасы пахнуць мёдам.