Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Да чытачоў – і беларускаМоўных, і русскоЯзычных.

Сярэдняя: 4.8 (6 галасоў)
Да чытачоў – і беларускаМоўных, і русскоЯзычных. *** Нашы Лёсы імчаць нас, як коні. Безуспынна – у нейкія дАлі… Ці, то – гэта за намі Пагоня… Ці, кагосьці – мы даганяем… Лёс згубіў мяне, тут, выпадкова. Не заўважыў, і цягнецца дАлей… Я, напэўна, падкова… Каб знайшлі, і “на шчасце” паднялі… Я ляжу – пасярэдзе Дарогі… І ніхто мяне не знаходзіць, не падымае… У жыцці так бывае, і з многімі… Можа, мода – “падкова на шчасце”, праходзіць… Можа, справа ня ў Модзе… Можа, шчасце нас проста мінАе… Нашы коні – губляюць падковы… Лёсы з Марамі – разыходзяцца… А няма анічога тут новага ! Ўсё – прадвечна, пад Сонцам… Лёс згубіў мяне? Выпадкова ? Не заўважыў, як і згубіў ? Я – тут ёсць ! А памру калі – БЫЎ ! Я - пісаў, і пішу сваё Слова ! *+* 28 лютага 2014 г. **( імчаць – несут,мчат; безуспынна – безостановочно; у нейкія – в какие-то; Лёс(муж.р. в бел.яз.) – Судьба(жен.р.в рус.яз.); згубіў – потерял; напэўна – наверное). adidas Yeezy kaufen