Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Дачакаюсь і збягу.

Сярэдняя: 4.5 (10 галасоў)
Уцяку пад лета ад людскога гаму… Ёсць у лесе возерка, ў нізіне… Гэта – мой куточак, лепшы самы, у абраме еляў, як люстэрка сіняе… У пачатку чэрвеня я збягу ў зацішша… Птушкі там – спяваюць, не гамоняць… Там – люстэрка-возера, і ў ім сонца блішча, а ў пакойнай глыбі – усе смуткі тонуць… У гушчары леса сябра стары – Лешы… Будзе сон мой ноччу вартаваць… Гэты мой Куточак, самы ў Сьвеце лепшы – я не дам нікому адабраць… *+* 10 сакавіка 2014 г. **(уцяку – убегу; куточак – уголок; лепшы – лучший; люстэрка – зеркало; пачатак – начало; чэрвень – июнь; птушкі – птицы; спяваюць – поют; ў зацішша – в затишье; блішча – блестит; глыбь – глубина; смуткі – печали-горести; сябра – друг; вартаваць – охранять; ў Сьвеце – в Мире). Ultra Boost Laceless