Вандруе па клеці сівы Дамавік,
Стукоча маркотна яго чаравік,
Чапляюцца вусы за ногі, a нос
Да сківіцы моркаўкай шызай прырос.
Са скурчаных пальцаў тырчаць кіпцюры —
У жаху глядзяць на іх мышы з нары.
Вось ён, уздыхнуўшы, на бочку прысеў,
Расол горкі смокча і храпку грызе.
I дзетак чакае, што ў цёмную клець
Прыходзяць пад ноч на яго паглядзець...
Ніхто не прыходзіць — і крыўдна да слёз:
Сапе ён і чэша марковіну-нос.
Мая мама у
Мая мама у захваце!!!!!!!!!!!!!!