Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

А дні плывуць няведама куды

Сярэдняя: 4.4 (5 галасоў)
А дні плывуць няведама куды, губляючы пачуцці на заходзе, а час гартае зжоўклыя лісты без мітуслівай балбатні, і годзе. Навошта нам трывожыць небыццё, не выпала на стол шчаслівай фішкай, і я далёкі ў думках ад хлапчыскі, які скакаў па класам у жыццё! Сябры сыходзяць у беззваротны шлях, не чокнуцца, не ссунуцца плячыма, не ацаніць жанчын нам у працьмах, якія, прамільгнуць перад вачыма. Плывуць гады ў няведамую даль, Яна не пагражае мне свабодай, ці варта гаманлівасць з той нагоды Навешваць на кагосьці як медаль? Але ірвецца зноўку словаў тлум, не ўтрымаць, не выплюхнуць іх вонкі, і лепіш у радкі ўласны сум, а што там далей будзе – звонкі-гронкі... Nike KD


вельмі падабаецца мне гэты

вельмі падабаецца мне гэты верш

вельми падабаецца. словы

вельми падабаецца. словы проста зачарощваючь.

да, дні плывуць няведама куды

да, дні плывуць няведама куды

як прыгожа-зачаравана ліюцца

як прыгожа-зачаравана ліюцца радкі

чароўна гучыць.

чароўна гучыць.