Хмара дажджавая
Над зямлёю стала.
Цуда-карамысла
Хутка змайстравала.
Толькі вось вядзёрцы
Дождж забыў павесіць,
Каб вады напіўся
Ясны ў небе месяц.
Ды абмыў вадою
Твар прыгожай зоркі.
Выліў ваду дождык
На палі, узгоркі…
Даў зямлі ўволю
Дождж вады напіцца.
Дружна зелянее
Жыта і пшаніца.