Хлякоча дождж, раскіслы ранак,
цяпло лагоднае шчакі…
Ты — мой паўстанак, мой выманак
з журбой напоўненай ракі…
І не смыляць рубцы і раны,
з-пад сэрцаў выкрасаем пал…
І светла ад імя Святлана...
Пачуццяў — як дзевяты вал…
І, нібы яблык той да долу,
злятае к нам кахання дар…
І думкі не аб хлебе-солі…
І зычыцца пяшчотай твар…