Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Крыльле

Сярэдняя: 4.7 (6 галасоў)
Аблятае крыльле маё крохкае - сыпле зь яго пер’е, быццам сьнег... Неба! О, якое-ж ты нялёгкае! Быццам самы ясны пан Сусьвет. Аблятае крыльле мне паэцкае, да зямлі мацней ўсё хіліць боль. Маладосьць мая даўно запэцкана - чысьціні хоць старасьці дазволь. Аблятае лісьце на алешыне, засьцілае коўдраю зямлю. "Ці жыцьцё такое нечым лепшае?" - я адказ ў Нябёсаў ўсё малю. Аблятаюць з хмарак ў дол дажджыначкі - быццам суцяшаюць: "Так, так, так..." Мне-бы дзе яшчэ дастаць хвіліначку ў гэтае жыцьцё каб веры даць... Аблятаюць дні з жыцьця вар’яцкага - быццам кроплі падаюць ў нябыт. Можа, я нябёсаў шчэ намацаю крыламі шырокі той блакіт?..Nike