Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Лямант пэнсіянэра

Сярэдняя: 4.2 (24 галасоў)
Мой Родны Кут, ты мне — нямілы... Любіць цябе — не маю сілы... За працу нашу — нам грашы — даюць... Прыбытак з працы — у свой кішэнь кладуць... Краіна — ёсць... пабачна гэта й дураку, але ж — Радзіму скралі... Наш пэнсіён за працу доўгую — падачка жабраку, каб не адразу помер, далі... А хочаш крышку лепш пажыць — павінны дед і бабка — зноўку спіну гнуць... Бо “разрашыў” цягнуць ярміну— лямку, пакуль не звалімся ў “ямку”... Адна надзея — на дзяцей... Ня йдзіце ў халопы! Вы — з Людзей! Не змогуць зноў, як нас, у лапці Вас абуць! ...адна надзея на дзяцей... Глядзіш, яшчэ Злыдню і ў нос дадуць... Я веру — Ўнукі Родны Кут вярнуць! Верасень 2010New Nike Shoes