Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Маладосць

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Ты змагла так мяне ўсхваляваць Смеў цябе за каленку трымаць Захацела каб гэтай гульнёю Расталіся тады мы з табою Ты пайшла, ды і я пайшоў спаць Бо не мог больш ўсё гэта трываць Клаўся я на спіну, ці на бок Быццам страціў я розум і зрок Асаблівасць юнацкага цела Ўсё магло быць, таксама хацела І не ведаў я плыць, ці тануць Толькі ў ноч тую мне не заснуць Дурань быў, і яна бы дурніца Час мінуў – маладосць, маладзіца Кожны з нас пажадае магчыма Той гадзіны вяртання, інтыма. 2014г. Kids Clothes


Заляцаўся я ўчора да

Заляцаўся я ўчора да Ленкі.
З паўгадзіны трымаў за каленкі.
Ды, напэўна, не ўразіў дурніцу.
І цяпер мне, прабачце, не спіцца.

А сягоння суседку Марынку
ахмураў на трамвайным прыпынку.
Спадцішка дакранаўся да грудзяў,
назіраючы: што з ёю будзе?

Ды пакуль што яна завялася,
я адчуў, што зусім ужо "ласы"—
ак чагосьці зрання захацела
"асаблівасць юнацкага цела".

Вось цяпер паспяшаю да Тані—
даказаць ёй, што я — не батанік.
Мо між намі нарэшце магчыма
з паўгадзіны (ці болей) інтыму?

Заляцаўся я ўчора да

Заляцаўся я ўчора да Ленкі.
З паўгадзіны трымаў за каленкі.
Ды, напэўна, не ўразіў дурніцу.
І цяпер мне, прабачце, не спіцца.

А сягоння суседку Марынку
ахмураў на трамвайным прыпынку.
Спадцішка дакранаўся да грудзяў,
назіраючы: што з ёю будзе?

Ды пакуль што яна "завялася",
я адчуў, што зусім ужо "ласы"—
так чагосьці зрання захацела
"асаблівасць юнацкага цела".

Вось цяпер паспяшаю да Тані—
даказаць ёй, што я — не батанік.
Мо між намі, нарэшце, магчыма
з паўгадзіны (ці болей) інтыму?

:—))))))))

Заляцаўся я ўчора да

Заляцаўся я ўчора да Ленкі.
З паўгадзіны трымаў за каленкі.
Ды, напэўна, не ўразіў дурніцу.
І цяпер мне, прабачце, не спіцца.

А сягоння суседку Марынку
ахмураў на трамвайным прыпынку.
Спадцішка дакранаўся да грудзяў,
назіраючы: што з ёю будзе?

Ды пакуль што яна завялася,
я адчуў, што зусім ужо "ласы"—
так чагосьці зрання захацела
"асаблівасць юнацкага цела".

Ну й цяпер я спяшаю да Тані—
даказаць ёй, што я — не батанік.
Мо між намі, нарэшце, магчыма
з паўгадзіны (ці болей) інтыму?

:—))))))))