Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Мова

Сярэдняя: 4.6 (32 галасоў)
Табою, знаю, пагарджалі, Табе знішчэннем пагражалі, А ты − жыла, а ты − тварыла, Ты свету геніяў дарыла, О, маці мова! Тваё слова − Паветра для душы жывой, Заўсёды мне, сялянка-мова, Такі гаючы гоман твой. А ты сама – душа народа, Яго краса, яго прырода: Народ нікім не растаптаны, Праз навальніцы, ураганы Цябе, адвечную, пранёс. Ты неахопная – як воля, Ты неацэнная – як доля, Ты неад’емная – як лёс.NikeLab ACG.07.KMTR


Не разумею. Проста не разумею

Не разумею. Проста не разумею чаму да ўдалага прыкладу не дадалося яшчэ хоць некалькі вершаў.
Можа гэта па "фуншуй"? Чуў проста пра прыхільнасць японцаў да букетаў з адной кветкі.

супер

супер