Мужык, што з вёскі "вылупіўся" ў людзі,
Да маці, на радзіму, прыязджае…
Ідзе ў крутым “прыкідзе” з поўнай груддзю –
Суседзяў-зямлякоў не заўважае.
- Васіль! Які касцюм! А справіў дзе ж ты?
- Купіў. У Будапешце. Ды за еўры…
- Ты што! А ці далёка – Будапешта?
- Адсюль? Дзве тышчы верст амаль, напэўна.
- Глядзі-ка! Глухамань–та ў іх якая,
А рэчы неблагія вырабляюць!