Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Падаюць сняжынкi (Урывак з паэмы "Дзесяты падмурак")

Сярэдняя: 3.8 (55 галасоў)
Падаюць сняжынкi - дыяменты - росы, Падаюць бялюткi за маiм акном... Расчасалi вiшнi шоýкавыя косы I ýранiлi долу снегавы вянок. Дзесьцi у прасторах празвiнелi бомы. Дацвiлi пялёсткi нейчае тугi... I здаецца зноýку - еду я дадому Пераведаць родных, блiзкiх, дарагix. Axiнае вечар тонкiя мярэжы, На акне альвасы дагарэлi ý сне., А ý душы квяцiстасць, i такая свежасць, I з вачэй усмешкi сыплюцца на снег. Зноý зiма паслала снежныя кiлiмы, Зажурыла беллю паплавы, лугi, I прыходзiць радасць у красе маýклiвай. Адплываюць хвiлi смутку i тугi... А сняжынкi сеюць кволую iмглiстасць, Падаюць бялюткi за маiм акном, I цвiце на вiшнях снежная ýрачыстасць, Сцелецца на скронях перад раннiм сном. Хочацца навеяць казкi - таямнiцы Гукамi мелодый, радасцю без слоý. I застылi сценi у маёй святлiцы, Засынаю... Снiцца роднае сяло. KD VIII Elite High


Самое любимое стихотворение.

Самое любимое стихотворение.