Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Паэты

Сярэдняя: 4.2 (6 галасоў)
                       Пімену Панчанку

Шчыры пост
ці сцяжынка наўпрост
на гульбу, да Абрама на піва...
У паэтаў біблейскі ўзрост
на вякі.
А камусьці на дзіва.

Сапраўды,
ці падлічым гады,
мы, што звыклі, шануючы меру,
мераць век даўжынёй барады,
ці падлічым, а колькі ж Гамеру?

А мо не ў галаве,
у пустым рукаве
загаіўшы няўгойныя болькі,
ведаць, колькі Скарына жыве
і Мікола, што з Гусава, колькі?..

Мусім
не разгубіцца зусім
і засведчыць, прыспешыўшы крокі
што вядзе нас за рукі Максім,
каб на свет паказаць на шырокі.

Шлях, раўней,
і, палетак, руней,
і над кветкай няхай пчала ўецца...
А паэты старэюць раней,
чым астатняе ўсё чалавецтва.

Барані
ад ліхой бараны,
Божа, душы іх — парасткі ў росах
Hi калыскі ў іх, ні труны,
толькі верш
на зямлі і ў нябёсах.
 
I адна
ў паэтаў віна:
не ўміраюць і ў вечныя векі.
Ім гарэць ад цямна да відна,
ім пятак не закрые павекі.

Ім касмічныя чуць галасы,
ім нязменна
на лядах і галах
заставацца на ўсе на часы,
як Валошын у сонечных скалах!
Womens Footwear Online