Помню, помню праз гады,
Спеўная ваколіца:
«Выпі, золатца, вады,
Сэрца супакоіцца».
Да крынічнай, спакайной —
Сцежкі-птушкі вольныя.
Трыццаць вёснаў за спіной,
А ці ўсе спакойныя?
Мне дарогі не пытаць,
Сонейка высокага.
А як жа стану суцяшаць
Ў горы сябра-сокала?
Ды, вядома, як тады
Ты мяне, ваколіца:
«Выпі, золатца, вады,
Сэрца супакоіцца».
очень хороший стих, учится на
очень хороший стих, учится на одном дыхании.... выучил за перемену
Выпіў. Дзякуй.
Выпіў. Дзякуй. Палягчэла.
Спакайней душы і целу...
Не цалую, бо сябры.
Соль у кожнай ёсць вады.
Ты чысьцейшая з крыніцы.
Срэбрам гэная вадзіца.
Залатому соль твая.
Каб не спаў, пакуль жыва
мне спадабалась, і яно вельмі
мне спадабалась, і яно вельмі лёгка вучыцца
Не задали бы учись в технаре
Не задали бы учись в технаре даже бы не читал.
Твая ПравДа ))
Твая ПравДа ))
нормальный стих
нормальный стих
поддерживаю
поддерживаю