Нарадзілася 20 лістапада 1948 года ў вёсцы Рудка Пінскага раёна Брэсцкай вобласці ў сялянскай сям'і. Пасля заканчэння філалагічнага факультэта Беларускага дзяржаўнага універсітэта (1971) працавала загадчыцай бібліятэкі ЦК ЛКСМБ, з 1976 года літкансультантам «Сельской газеты». У 1981 як член дэлегацыі БССР удзельнічала ў рабоце XXXVI сесіі Генеральнай асамблеі ААН. У 1983-1988 гг. працавала ў часопісе «Маладосць», з'яўлялася загадчыкам аддзела паэзіі.
З першымі вершамі выступіла ў друку ў 1964 годзе (часопіс «Бярозка»). У 1970 годзе выйшаў у свет зборнік вершаў «Снежныя грамніцы», які заявіў пра самабытны талент. Аўтар кніг лірыкі «Дзень вечаровы» (1974), «Ясельда» (1978), «На беразе пляча» (1980), «Пара любові і жалю» (1983), «Каліна зімы» (1987), «У шуме жытняга святла» (вершы і паэмы, 1988).
У 1978 годзе за зборнік «Дзень вечаровы» ўдастоена ганаровага звання лаўрэата прэміі Ленінскага камсамола Беларусі, а за зборнік вершаў «Пара любові і жалю» (1986) паэтэсе прысуджана Дзяржаўная прэмія БССР імя Янкі Купалы.
