Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Пра мастака

Сярэдняя: 3 (3 галасоў)

Шчаслівы канец. Не мой – таму плачу.
Не зробленай справе маленькі вянец.
Я вып’ю віна за чужую удачу
І буду скуголіць за цяжкую смерць.

Чакаю яго, як зімой сонцапеку,
Як кроплю вады распаленая медзь,
Бо ўжо без яе – не зрабіць а ні кроку,
Бо ўжо без яе можа толькі балець.

Прыдзі! Забяры мае мары, трывогі!
Пакінь толькі момант і крышку душы!
Каб мог я ў цемры разгледзіць дарогу,
Пакінь толькі момант… І крышку душы.