Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Міхась Бацян

Сярэдняя: 3.6 (9 галасоў)
Я пазнаеміўся з табою, І спадабалася мне ты. Пажартаваўшы з галавою, Сказала: Я хачу “цвяты”. “Цвяты”?? --- дык гэта ж не праблема! Тры ночы дзесьці, за сталом Гарбату, гэткая дэлема, Я піў з духмяным пірагом. Пакінуўшы сіе застолле, Пачаў збірацца ў паход. Было “прыемнае” надвор’е: Зіма, і скора Новы год… Аўтобусаў няма, усюды ціха, Няма аўтамабіляў на шашы, І чую: замярзаю я пакрыху, А ў горадзе не бачна ні душы. Стаяў хвіліны тры, да магазіна Кілометраў 15, можа больш, Успомніў наказанні цеткі Ніны: - Купі сабе, нарэшце, капялюш!! У 7 гадзін дабраўся я дахаты, У руках трымаў замерзшыя “цвяты”, Стаяла на стале мая гарбата, Адпачывала ў цеплым ложку ты. Прылег і пагрузіўся ў летуценні, Ледзь адыходзіў ад начной хадзьбы. У тры ночы пасля гэтага здарэння Скажу: Схадзі сама купі сабе “цвяты”… Air Max 95 Jacquard Flyknit


Сярэдняя: 4 (5 галасоў)
Калі трымае Вас жыцце за яйкі, і Вы не ўпэўнены, што так і трэба, Калі, не кажучы ўжо пра сайку, Няма за што купіць кавалак хлеба. Калі Вы зразумелі, што няшчасны, Не бачыцца прасвету ў каръеры, і хочацца набыць куток уласны Непрынцыпова ў якім памеры. Вы не турбуйцеся, навошта вам кватэры, Багатыя буржуйскія бярлогі, Навошта туалетныя паперы і цеплыя бетонныя падлогі? ідзіце у бамжы, скажыце свету, Што хопіць пражываць жыцце дарэмна, Штодзенна карыстайцеся газетай, і будзе тады добра і прыемна. Air Jordan


Сярэдняя: 3.7 (7 галасоў)
Колькі жыву - сам сабе разважаю: Дзеля нечага ж я на свеце з'явіўся, Кудысьці іду і парады шукаю. А можа не там я калісьці спыніўся? А можа не там я цяпер пражываю, Каб сэнс невялікі набыць існаваннем? Не тыя паперы пад вечар чытаю, Не тое цяпер вывучаю пытанне? А можа, маё меркаванне нязначна, І нехта другі ўключае святло? Быць можа вялікі і воку нябачны Абраў нас, каб мы ратавалі дабро. Nike Phantom Vision DF FG


Сярэдняя: 4.5 (2 галасоў)
Падыходзіць апошняя станцыя, Сэрца сціснута ў поўных грудзях. На пероне адна інфармацыя - Прызнак жыцця. Самалеты, аўтобусы, робаты – За жалезам не бачна канца. Металічны саюз вырашае: Выслаць ганца. (Прыпеў) Я іду. Па полю, па палеткам. За спіной Кідаю гарады. Я прайду З мелодыяй і ветрам Дзе цвітуць Апошнія сады. Мертвыя людзі бязкрайняй зямлі Глядзяць мне ў след пустымі вачамі Блішчаць на іх тварах скупыя агні Пасечаныя мячамі. Поўныя грудзі пяску з-пад сапраўднай крыві. Апошніх сапраўдных людзей што цяпер Віднеюцца толькі касцямі з зямлі, Стварылі смяротны шэдэўр. Nike Blazer High