Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Пра тое, як ты мне дарага

Сярэдняя: 5 (3 галасоў)
Рака чапляецца за жнівень бліскуча дрогкім серабром, На пераплаўку мкне па плыні – мінулых дзён металалом. І сонца бачыць са здзіўленнем як спорны, дробны, часты дождж стучыць у сэрцы кветак сонных, даклікаецца, анягож. Ах, жнівень, жнівень, што такое? -- І дождж, і сонца нада мной, і цёплы локаць пад рукою, і хмельнай страказы спакой! Лятаць бы разам з гэтым цудам і па расквечанай сцярне кідацца словамі паўсюду як без цябе я змізарнеў! Але мужык я, не прыстала гусці мне хмельнай страказой над пахкім ад смалы прычалам, і над прывабнаю табой. Зусім сумніўныя бікіні, а я ўсё бачу і малю, хутчэй бы блізкі вечар сіні закрыў прываблівасць тваю. Інакш, чорт ведае, здарыцца, што лопне вытрымка ўва мне і ты заб'ешся як сініца у агні, што спальвае ўва сне! adidas Yeezy kaufen


якая рамантыка.

якая рамантыка.