Прабач мяне, мой сябар! За ліст, што не дайшоў За слова, што так доўга спала У цемры думак нязлічоных мной.
У памяці маёй навекі Жывуць успаміны аб табе І сэрца будзе так трывожна Заўсёды хвалявацца за цябе.