Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Пустазелле

Сярэдняя: 4.8 (4 галасоў)
Вясной, як толькі снег сышоў, Руплівы гаспадар араць пайшоў. Старанна сеяў, сіл не шкадаваў, Зямліцу шчодра потам паліваў. Зямля аддзячыла яму дабром, I ў градах, як наведзеных пяром, Зазелянела хутка ўсё кругом. Раслі гарох, часнок, капуста, Цыбуля, перац, шчавель густы. Укроп, пятрушка, кабачок пузаты, Ну, словам, агарод той быў багаты. Усё зелянела, радавала вока Пакуль няведама з якога боку, Сюды макрыцу ветрам занясло. Макрыца глянула ва ўсе бакі, — Ты бач, культурны кантынгент які! Бадай, тут можна пасяліцца. Хто з іх мне памяшае ўкараніцца, Цыбуля, перац, шчавель ці гарох? Я ўсіх скручу ў барані рог. I ну давай паўзці, давай сцяліцца, Ды так спляпа і так заслала, Раслін амаль відаць не стала. Пажоўклі перац, шчавель і гарох, Стагнаў бурак у муках - ох! На ўсю граду капуста галасіла Трымаць не хопіць болей сілы З макрыцай мы не зможам жыць. На шчасце ўсім з'явіўся гаспадар. Што за бяда, што за пажар? Амаль адна макрыца ў агародзе! Ды красавацца ёй ужо тут годзе, Давай палоць, гаціць і з каранём Усю макрыцу выкарчаваў ён... Ды ўраджаю быў нанесены ўрон. У байкі гэтай ёсць мараль такая; Калі к вам ў агарод макрыца пападае, Каб страт не мець, каб з ёй не біцца Не дайце пустазеллю ўкараніцца!Nike Shop


Цудоуная беларуская мова,

Цудоуная беларуская мова, дзякуй, бо матчыну мову ужо мала дзе пачуеш з-за вусатага