Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Пытанне

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Прыйду, калі асыпецца вясна… Зялёны шум аглушыць недарэмна. Агледзяць вочы, можа нездарма, Я забываю, што было нікчэмна. Праз кожны год вясна радзіць жыццё, А што было – таго ўжо не будзе. І ўсё спачатку сум і забыццё З’яўляюцца і гінуць людзі… Ізноў колаварот ідзе, І круцяцца ў ім бясконца людзі… Жывём… і ўсё як на судзе Сціскаюцца ад болю грудзі. Прасноўдаеш так цэлы дзень… Няма ні думкі, ні жадання. На твары горкі, сумны цень… Ад невядомага пытання. Max 90 Premium SE