Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Рэквiем па мове...

Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
Стаiць на камянi вялiкi чорны крыж, Стаiць адзiн ён ў бяскрайнiм полi. Стаiць адзiн,таму што адраклiсь. I кожны дзень чарнее ён усё боле. Навокал з iм,чырвоная рака, Чырвоная ад нашых продкау крывi. Яны вякамi баранiлi гэты скарб, Сваiм жыццём,бясстрашна баранiлi. Стацiь ў полi адзiнокi чорны крыж, I не ўзгадае пра яго нiхто,нiколi. А на вачах сляза,па целу пройдзе дрыж... Таму,што гэты крыж пастаулен роднай мове... А раньш, яна iрвалась вольнай птушкай з вуснаў , I звонам срэбраным у блакiце разлiвалась. Была сярод чарота, як багрова ружа. А зараз толькi памяць пра яе засталась. Але там, дзесьцi, у васiльковым полi, Над звонкай рэчкаю, ў бару сасновым, Пачуешь песню сумную, журботную, Пачуешь ты, як плача наша родна мова. Air Jordan Westbrook 0.2