Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Сакавік

Сярэдняя: 4.7 (25 галасоў)
Са зборніка “Гішторыі дзеда Алега”. Сок бярозавы пацёк… Дрэвам… І людзЯм… Ну, падвесіў я жбанок – унукам, і дзяцям. Ды не адзін,а цэлых тры – Анастассі, Даньке, і Мірону… Жонка ў лес паслала – набяры сока ўнукам, і усім – пароўну. Таму, й бярозкі выбіраў – на узгорачку, і каб узросту – аднаго… Дзірачкі – прасвідраваў, жбанкі падвесіў – пабягло… Быццам – самагон… Чаго рагочаце ?! Ну, схожасць мАе – цвырчэнне сока, быццам з “апарата”. Яно, канешне, “жыдкаць” – не такая… Дык, гэтаж ўнукам, а не “алкашатам”. Сам, прыкурыўшы ад запалкі, прысеў ля “піраміды” мурашоў. Бярозы сок – ён “еліксір”, для нутраной закалкі, маіх унукаў-малышоў… Маё дзяцінства – без цукерак… Увесну – сок бярозы… Потымкі – суніцы… Тым і мацнеў… І аніякая халера, да гэтых пор – ня можа прычапіцца ! А зара ў краме – усялякіх сокаў… І назвы – чорт збянтэжа вочы ! А – хто ?.. з чаго ?... іх панажмочыў… Маё нутро іх піць – ня хоча… І, нават сок бярозавы, з магАзіна – чамусьці не выказвае даверу… А ну, калі якаясь гАдзіна – паналівала нейкую хімічную халеру ? То, й не патрАвіць, можа… А карысьці – аніякай ! Няяснасць вырабу – трывожа… Ў якіх умовах іх там робяць ? А мае ўнукі – не сабакі, каб вопыты на іх праводзіць ! Ды і сабака, тожа ж – Божжа тварь… Ды, і ня будзе піць сабака “хімію”, на нейкіх там – мікробах, і дражжах. А дзеці ад яе – шчэ могуць вырасці “рахітамі”… Урачы так кажуць, дахтарЫ… Яны ж – вучоныя, і маюць рацыю. Вось жонка ў лес паслала – набяры, натурнага, у лесе, сока значыцца… Сок цвыркае, а я сяжу чакаю, і сцерагу свае жбаночкі. Зараза каб ня сцібрыла якая – “Ляксір” бярозавы, натурны, для унукаў… Няхай цячэ… Я пасяжу… Сядзець – ня мУка… Я пачакаю – хоць да ночы ! 26 сакавіка 2014 г. trail Archives