Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

самазнішчэнне

Сярэдняя: 4.7 (3 галасоў)
Гучыць ці ганарова слова чалавек, Учыняючы самазнішчэнні з веку ў век? Воўк ніколі воўка не задзера, А кат з жывога шкуру здзера. Па інтелекту стаім на п’едэстале, Ці не адтуль вар’ят са зброі па галовах пале? Крыжы Хрыста не грэюць грудзі, Шосты запавет зтапталі ў хлудзе, Ад першага так лёгка адцураліся Магнату-дзьяблу шчыра пакланяліся. Узлятае дом шматпавярховы, Дачушцы калыханкі ,не закончаныя словы… І толькі Барбі тут жывою застанецца, Кроў ручаямі па цаглінах льецца. Гучыць так ганарова слова чалавек, Але забойца ён із веку ў век. Лічылі,што вайна была даўно, Сучасны біч- наркотыкі,парно. Але так блізка і сягоння б’юць, Бязглуздзіцу пра ворагаў нясуць. Адзіны Украіны спажывалі хлеб, Хадзілі па зямлі Украіны адзінай. Ляцелі ўвысь крытэрыі патрэб Чыноўнікаў з іх доляй львінай. Узялі зброю не за свой народ, За іх пахабныя,пражорлівыя чрэвы. Хто змые кроў,асушыць ручаіны вод Ад слёзаў?Ці ўзрастуць параненыя дрэвы? Гучыць не ганарова слова чалавек, Калі ён кат і верхаводзец здзек. Можа лепей быць усёж звяр’ём, Свой род людзей тады мы зберажом. Воўк ніколі воўка не задзера, Пантэру не парве пантэра. Off White X Max 97