Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Санет

Сярэдняя: 4.1 (1133 галасоў)

(Ахвярую А. Пагодзіну)

Un sonnet sans defaut
Vant seul un long poeme
Boileau*

Паміж пяскоў Егіпецкай зямлі,
Над хвалямі сінеючага Ніла,
Ўжо колькі тысяч год стаіць магіла:
Ў гаршку насення жменю там знайшлі.

Хоць зернейкі засохшымі былі,
Ўсё ж такі жыццёвая іх сіла
Збудзілася і буйна ўскаласіла
Парой вясновай збожжа на раллі.

Вось сімвал твой, забыты краю родны!
Зварушаны нарэшце дух народны,
Я верую, бясплодна не засьне,
А ўперад рынецца, маўляў, крыніца,
Каторая магутна, гучна мкне,
Здалеўшы з глебы на прастор прабіцца.



Вельми прыемны верш добра

Вельми прыемны верш добра вучыцца.

Очень сложно воспринимается

Очень сложно воспринимается на слух, учить также очень сложно

Вельмі сумна, цяжка вучыць на

Вельмі сумна, цяжка вучыць на памяць!

Верш вельмi прыемны , вельмi

Верш вельмi прыемны , вельмi жаль,што зараз усе забылI аб родной мове

Родной, ахахах, хто еще

Родной, ахахах, хто еще забыл..

Таки бред, Вальми сумма,

Таки бред, Вальми сумма, дурня....

Согласен

Согласен

+++

+++

Норм

Норм

Прыемна было чытаць, да яшчэ

Прыемна было чытаць, да яшчэ i маленькi)))

Верай у гістарычную

Верай у гістарычную перспектыву беларускага нацыянальна-вызваленчага руху і лепшую будучыню народа прасякнуты гэты верш, дзе аўтар паказаў сябе выдатным майстрам санета.

Паэт гаворыць пра зярняты, знойдзеныя у адным з магiльнiкаў Егiпта. Праляжаўшы там некалькi тысячагоддзяў, яны не загiнулi. Жыццёвая сіла іх нібы драмала на працягу многіх стагоддзяў. Трапіўшы ў вільготную глебу, зярняткі далі багатую рунь. Верш уяўляе сабой разгорнутае параўнанне. Магiла – сiмвал смерцi, жменя насення – увасабленне вечнасцi жыцця. Яна нагадвае паэту лёс беларускага народа. Паэт параўноўвае зерне з беларускім народам, які прыгнечаны, спіць, але і пад прыгнётам захаваў сваю жыццястойкасць. Паэт верыць, што духоўныя сілы народа праб'юцца на шырокую дарогу, пераадолеюць на сваім шляху ўсе перашкоды. Аўтар сцвярджае ідэю вечнасці, неўміручасці жыцця:

Зварушаны, нарэшце, дух народны,
Я верую, бясплодна не засне,
А ўперад рынецца, маўляў крыніца,
Каторая магутна, гучна мкне,
Здалеўшы з глебы на прастор прабіцца.

Верш прасякнуты верай ў сiлы народа, у яго будучыню. Прыгнечаны на працягу многiх вякоў, беларускі народ выжыў, захаваў сваю сiлу. Пад прыгнётам ён захаваў сваю жыццеустойлiвасць. Аўтар параўноўвае абуджаны рэвалюцыяй 1905 года беларускі народ з магутнай крынiцай, якая здольная прабiцца кожную хвiлiну на шырокi прастор, пераадольваючы усе перашкоды на сваiм шляху.

Кампазіцыя санета «Паміж пяскоў Егіпецкай зямлі...», выкарыстаныя ў ім параўнанні народа з жыватворнай крыніцай, асацыятыўныя сувязі паміж падзеяй, што моцна ўразіла, і загадкавасцю свайго народа, — усё спрыяе выяўленню філасофскай думкі, што духоўнае адраджэнне народа — гэта толькі пытанне часу.

верш, вельми спадабался.

верш, вельми спадабался. вывучыла яго за 10 минут.

Хвилин тольки)

Хвилин тольки)

кали быць дакладным, то 10

кали быць дакладным, то 10 хвилин :\

Хвілін

Хвілін

Так то нормас.

Так то нормас.

Добры верш. o_O

Добры верш. o_O

красивая песня)))

красивая песня)))

я так скажу" я не поэт и

я так скажу" я не поэт и сказать что плохо не имею права как и любой тот кто оставил каментарий "

правильно говоришь

правильно говоришь

Вельмі добры верш.

Вельмі добры верш.

Да падыходзіць

Да падыходзіць

Мне очень понравилась

Мне очень понравилась

Спадабалася а не понравилось

Спадабалася а не понравилось

ага

ага

Спасибо!

Спасибо!

супер

супер

Паэт гаворыць пра

Паэт гаворыць пра зярняты,знойдзеныя у адным з магильникай Египта. Праляжаушыя там некальки тысячыгоддзяу, яны не загинули. Жыццевая сила их нибы драмала на працягу многих стагоддзяу. Трапиушы у вильготную глебу, зярнятки дали багатую рунь. Верш уяуляе сабой разгорнутае параунанне. Магила-симвал смерци , жменя насення-увасабленне вечнасци жыцця.

на жаль, "зварушаны ў 1911

на жаль, "зварушаны ў 1911 годзе дух народны", зноў заснуў на 100 год і працягвае спаць...

Верай у гістарычную

Верай у гістарычную перспектыву беларускага нацыянальна-вызваленчага руху і лепшую будучыню народа прасякнуты гэты верш, дзе аўтар паказаў сябе выдатным майстрам санета.

Паэт гаворыць пра зярняты, знойдзеныя у адным з магiльнiкаў Егiпта. Праляжаўшы там некалькi тысячагоддзяў, яны не загiнулi. Жыццёвая сіла іх нібы драмала на працягу многіх стагоддзяў. Трапіўшы ў вільготную глебу, зярняткі далі багатую рунь. Верш уяўляе сабой разгорнутае параўнанне. Магiла – сiмвал смерцi, жменя насення – увасабленне вечнасцi жыцця. Яна нагадвае паэту лёс беларускага народа. Паэт параўноўвае зерне з беларускім народам, які прыгнечаны, спіць, але і пад прыгнётам захаваў сваю жыццястойкасць. Паэт верыць, што духоўныя сілы народа праб'юцца на шырокую дарогу, пераадолеюць на сваім шляху ўсе перашкоды. Аўтар сцвярджае ідэю вечнасці, неўміручасці жыцця:

Зварушаны, нарэшце, дух народны,
Я верую, бясплодна не засне,
А ўперад рынецца, маўляў крыніца,
Каторая магутна, гучна мкне,
Здалеўшы з глебы на прастор прабіцца.

Верш прасякнуты верай ў сiлы народа, у яго будучыню. Прыгнечаны на працягу многiх вякоў, беларускі народ выжыў, захаваў сваю сiлу. Пад прыгнётам ён захаваў сваю жыццеустойлiвасць. Аўтар параўноўвае абуджаны рэвалюцыяй 1905 года беларускі народ з магутнай крынiцай, якая здольная прабiцца кожную хвiлiну на шырокi прастор, пераадольваючы усе перашкоды на сваiм шляху.

Кампазіцыя санета «Паміж пяскоў Егіпецкай зямлі...», выкарыстаныя ў ім параўнанні народа з жыватворнай крыніцай, асацыятыўныя сувязі паміж падзеяй, што моцна ўразіла, і загадкавасцю свайго народа, — усё спрыяе выяўленню філасофскай думкі, што духоўнае адраджэнне народа — гэта толькі пытанне часу.

Спасиба вам за всё

Спасиба вам за всё

Народ подскажите стих

Народ подскажите стих багдановича.очень лёгкий и чо бы про родину был

да гэта ёсць таки мой родны

да гэта ёсць таки мой родны кут якты мне милы забыць цябе нямаю силы

Верай у гістарычную

Верай у гістарычную перспектыву беларускага нацыянальна-вызваленчага руху і лепшую будучыню народа прасякнуты верш «Паміж пяскоў Егіпецкай зямлі...», дзе аўтар паказаў сябе выдатным майстрам санета. У першых васьмі радках расказваецца пра зярняткі, якія знайшлі ў Егіпце. Яны праляжалі ў магіле некалькі тысяч гадоў, але не загінулі. Жыццёвая сіла іх нібы драмала на працягу многіх стагоддзяў. Трапіўшы ў вільготную глебу, зярняткі далі багатую рунь. У другой частцы санета паэт параўноўвае зерне э беларускім народам, які прыгнечаны, спіць, але і пад прыгнётам захаваў сваю жыццястойкасць. Паэт верыць, што духоўныя сілы народа праб'юцца на шырокую дарогу, пераадолеюць на сваім шляху ўсе перашкоды. Аўтар сцвярджае ідэю вечнасці, неўміручасці жыцця:

Паміж пяскоў Егіпецкай

Паміж пяскоў Егіпецкай зямлі,
Над хвалямі сінеючага Ніла,
Ўжо колькі тысяч год стаіць магіла:
Ў гаршку насення жменю там знайшлі.

Хоць зернейкі засохшымі былі,
Ўсё ж такі жыццёвая іх сіла
Збудзілася і буйна ўскаласіла
Парой вясновай збожжа на раллі.

Вось сімвал твой, забыты краю родны!
Зварушаны нарэшце дух народны,
Я верую, бясплодна не засьне,
А ўперад рынецца, маўляў, крыніца,
Каторая магутна, гучна мкне,
Здалеўшы з глебы на прастор прабіцца

спасибо табе друг з будучыни

спасибо табе друг з будучыни

прачытаушы творы М.

прачытаушы творы М. Багдановича я вынайшла многа цикавага для сябе. больш за усё мне спадабауся твор санет.

спасибо

спасибо

Перачытла. Чаму ж "засЬне"?

Перачытла. Чаму ж "засЬне"? Не патрыбен тут мяккі знак, бо гэта і на тарашкевіцу не падобна. Будзьце ласкавы, папраўце. Вялікі дзякуй!

Усё па Тарашкевіцы. Сьвет,

Усё па Тарашкевіцы. Сьвет, сьнег, засьведчыць, засьмяяўся, засьне.

Напэўна, гэта аўтарскае. Ў

Напэўна, гэта аўтарскае.
Ў вершах Багдановіча сустракаюцца памылкі, бо ен не найвыднатна ведаў мову.

Мне спадабаўся гэты верш. Нам

Мне спадабаўся гэты верш. Нам яго на памяць задалі вучыць, хоць палепшым свае адзнакі:) Сэнс глубокі, падабаецца... Добра піша, аднак, Багдановіч.

стих красивый с глубиной

стих красивый с глубиной мысли.но нет отзыва на него(

Normalno)

Normalno)

напишите мне пожалуйста

напишите мне пожалуйста водгук на верш санет (первые строки Памиж пяскоу египецкай зямли)

Не варта далёка хадзіць за

Не варта далёка хадзіць за мара і акіяны, каб зразумець галоўную думку паэта.
Аб гэтым лепшыя настаўнікі выкладалі і ў савецкіх школах.
Напрыклад пра такую напасць, як "спорынья", ад якой людзі травіліся масава. Пакуль не гуртаваліся вакол манастыроў, дзе зерне захоўвалася ў рэзэрве некалькі год, і спорынья паспявала страчваць свае атрутныя якасці.
Галоўнае не страчваецца. Другаснае с часам сыходзіць. З Егіпту сыходзілі заснавальнікі хрысціянства. З краіны дзе па Бібліі былі знішчаны ўсе першанцы, старэйшыя сыны.
І там, і тут. Паўсюль трэба трымацца за свае карані. І умацоўваць імі зямлю, на якой жывеш.
Толькі тады, абавязкова, новае зерне будзе нараджацца і выспяваць.

суперски верш

суперски верш

Wonderful! Super versh! Thank

Wonderful! Super versh! Thank you very much!

водгук на гэты верш есць?

водгук на гэты верш есць?

вельми спадабауся верш...

вельми спадабауся верш...