Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Уладзімір Ясеў Апошні дзень

Сярэдняя: 3.2 (9 галасоў)
Быў апошні дзень снежня, кружыла завея, Дзень вісеў нерухома, неўпрыкмет, як жыццё, І глядзела зіма праз карункавы веер, Асуджаючы час найвысокім суддзём. А я слухаў яе дысанантныя ноты, Храматычныя гамы без гармона ў крыві І складаў свае думкі ў частоты цэйтнота, Каб нанова пісаць унікальны клавір. Узнялі тыя ноты, на крылах панеслі, Тут я вочы заплюшчыў і адкрыўся душой, Хоць я сам заставаўся, здаецца, на крэсле, Але ж быў за далёкай, апошняй мяжой. У вясёлкавых хвалях мяне прывіталі На планеце без слёз і непазбытнай нуды, Бессмяротнага раю лахву абяцалі, Толькі б зрокся ад нашай Зямлі назаўжды. Сустракала планета туманаў дажджамі, У смугу апранала і калола імжой, Катавала, пытала, якімі шляхамі Наша сонца забраць, можа, я раскажу. Адляцеў я за сферы бясконцага свету, Там, дзе віскуцень з сілай не ўзнімае крыло, Дзе не дзеюць, не значаць жыцця запаветы, Дзе нічога, ніколі, нідзе не было. І тады зразумеў: шчасцем нас не адораць, Хто б да нас не імкнуўся праз жыцця карагод. Ад тых мрояў дурных, ад пустых бутафорый Днём апошнім я збег назаўжды ў Новы год… Adidas Yeezy