Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Ладзімір Зброя

Сярэдняя: 3.5 (4 галасоў)

Ухапіўшы крыламі блакіту,
Прызямліўся срэбраны каўчэг.
Мы выходзім парамі па трапе.
Прамільгнулі радасныя твары.

Сёння мы вярнуліся з нябёсаў –
Не далі застацца там грахі.
Сцюардэса ў форменнай спадніцы
Аддае нас смогу і бетону.

Дзе натоўп імкнецца да падземкі,
Развітальны погляд падыму:
Ці паспелі помнікі з’явіцца
З мармуровых, пёрыстых аблокаў?



Сярэдняя: 3.7 (9 галасоў)

Калі запелі Вам: «Асанна!»,
зусім не трэба забываць,
што нехта тым жа часам спраўна
крыж пачынае майстраваць.



Сярэдняя: 3 (11 галасоў)

Вясна атручвае блакітам
І цеплынёй пяшчотных слоў.
Каханне пранікае ў кроў–
Вясна атручвае блакітам,
Паводкай каляровых сноў.
Дзе сэрца вершамі прабіта –
Вясна атручвае блакітам
І цеплынёй пяшчотных слоў.



Сярэдняя: 3 (10 галасоў)

Я знайду многа шчырых пачуццяў і слоў,
Па палетках тваіх ідучы,
Каб усім паказаць: трапяткая любоў
Дзіўным імем у сэрцы гучыць.

Ажываюць легенды даўніны сівой,
Вольнасць духу і продкаў зямля.
Ты сілкуеш з калыскі пяшчотай сваёй,
Ты – надзея і праўда мая!

Дзе ж у свеце сустрэць прыгажэй і мілей
У вянку з васількоў і суніц?
У прасторы якім сонца ззяе святлей
Ад натхняльна пявучых крыніц?

Скрыжаванні шляхоў прывядуць да цябе –
Узыйду на бацькоўскі парог.
Толькі тут у спагадзе душа адпачне
Ад сумнёваў і смутных трывог,

На зямлі той, што ў спадчыну далі дзяды,
Каб тут жыць, за яе паміраць.
Беларусь, дзе ж яшчэ ёсць такая, як ты? –
Не збіраюся нават шукаць.