Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Ведаю, што і я памру, як і ўсе...

Сярэдняя: 4.5 (292 галасоў)
Ведаю, што і я памру, як і ўсе, што па смерці нічога не будзе трэба. Тым мацней люблю ўвесь шырокі свет і гэта – пярэстае збольшага – неба. Перачуць усю боль і ўсю слодыч жыцця, акунуцца ў прадонне жыцця з галавою. Пераслухаць, як хвалі ў вятрах шалясцяць, − гэта шчасце! Хай скажуць – малое… Перайначыць, спыніць, можа, сілы няма, а плысці супроць плыні магчыма. На шляху калі хто і залом заламаў, − падарожжа не зменіць, не спыніць. Церушыцеся, шаты, лісцём залатым, вы красою праменілі гордай. Чаравалі мяне (мо затым, не затым?) ціхіх шэптаў акорды, акорды… Nike


Верш мне паказауся з сэнсам,

Верш мне паказауся з сэнсам, такая надта цiкавая яго думка.

Няма словаў. Малайца!!!

Няма словаў. Малайца!!!

Хто мяне зваў?? Каму я трэба

Хто мяне зваў?? Каму я трэба

))))))))))))))

))))))))))))))

Уладзiмiр, першы водгук -

Уладзiмiр, першы водгук - мой!

))) З кiм я размаўляю?

))) З кiм я размаўляю? 1926... Сумна...