Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Вецер жыве ў бляшанках з-пад колы

Яшчэ не ацэнена
Вецер жыве ў бляшанках з-пад колы Чысціць сківіцы вуліц ад бруду Ад кавалачкаў ежы, у вузкіх колах Вядомых пад вычарпальным назовам “людзі” Задзьме ён – і ўсе дзірванеюць, бы пудзілы Будаваць пачынаюць, хто – мур, хто – млын Мне ж спраў усяго, што замкнуцца ў "худзі" І дрэва не ссек, і каменне згубіў Каб выжыць, варта вучыцца плаваць На час у глыбіні, на час на абшар І ў момант, калі ўжо зажыва смажаць Вуду мне цягне разумнік-мысляр Каб выжыць, варта вучыцца лётаць Калі разгойсалі сябры ў двары Арэлі дурэюць, раскідваюць боты На час – долу, потым на час – дагары Адныя халодныя, спаталяюць смагу Другія гарачыя, грэюць косці А трэція цёплыя бы мінералка Такіх зручна запрашаць у госці Не апаліць скуры, не застудзіць горла Усё гэта мела б значэнне, але Бы гумкай усе ўспаміны сцёрла Калі ты ўжо не баржом, а алей Каб змазваць арэлі й смажыць шчупакоў І не трэба тады ні муроў, ні млыноў Аблізвае дахі дамоў-зубоў Вецер, які жыве ў бляшанках з-пад колы Air Max 2018 Dunk SB