Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Восеньскі смутак

Сярэдняя: 4.8 (8 галасоў)
Смуткуе маё сэрца ў лістападзе, Ў шчымлівы углядаючыся сон. Тчэ павуціну павучок у садзе, Сцяжынкі сцеле чырвань дываном... Сыходзіць з кола год,цалуе скроні вецер, Мяце нястомна дворніка мятла, Пануе цётка-восень у сусвеце Мяхі прыпасаў цягне да жытла. Гарыць лістота ў вогнішчы,бы лёсы- Старонкі са старога буквара; Жыццё ўплятае ўпотай лён у косы, На споведзь нас вядзе да алтара. Мы ўсе у гэтым вымушаным кросе Да Госпада на шалі у чарзе: Хто моўчкі падыходзіць,хто галосіць, Хто з мірам у душы, хто зло нясе... У таямніча-жоўтым карагодзе, Дзе радасці і болю па крысе. Знікае час,ліхі,няўлоўны злодзей, Сляды хавае ў золкавай расе. Adidas


Уяўляю.Дзякуй.Цудоўна.

Уяўляю.Дзякуй.Цудоўна.