Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Апошнія водгукі

Вашыя сябры тут!

Раiм наведаць

...і забытую Айчыну. Армяк пакут з плячэй, абраз аборы зняць I запаліць з надзеяю Лучыну. На лёхах веры сцісне кулачок Салодкі даўняй марай Бурачок. За далягляд вякоў...

Будзем жа!



Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Возера

Сярэдняя: 5 (28 галасоў)

Стаяў калісь тут бор стары
І жыў Лясун у тым бары.
Зрубалі бор — лясун загінуў.
Во сьлед яго ад тэй пары:
Сваё люстэрка ён пакінуў.

Маўляў у іншы сьвет вакно
Ляжыць, спакойнае, яно,
Жыцьцё сабою адбівае
І ўсё, што згінуло даўно,
Ў цёмнай глыбіні хавае.



прыгожы верш

прыгожы верш

Какой грубый язык.

Какой грубый язык.

А Вы яго ведаеце? Адукаваны і

А Вы яго ведаеце? Адукаваны і выхаваны чалавек заўсёды прамаўчыць. Дарэчы, беларуская мова другая ў свеце па сваёй мілагучнасці.

Першая

Першая

Язык,гавяжы,ці свіны,трэба

Язык,гавяжы,ці свіны,трэба патрымаць у белым французскім віне,каля тыдня...
Потым парэзаць на кавалачкі і тушыць з рознымі прыправамі...
Тады ён будзе мяккі,мяккі...

Класна!

Класна!

Я спросил у дворника

Я спросил у дворника Петрова:
"Где верёвку взял ты, дядя Вова?"
А Петров молчит, не отвечает.
Только ветер труп его качает.
( Ну і сапраўды ж трошкі далікатней (нежнее) атрымліваецца не па-беларуску)