Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Я ведаю...

Сярэдняя: 4 (16 галасоў)
Я ведаю: Нядобрых моў няма, У кожнай мілагучнасць ёсць і сіла, Якая песняроў ускаласіла І мудра зберагла, Каб не скасіла Іх не хлусня, Ні слава, Ні турма. Я слаўлю мову, Што яднання дар Дала і акадэміку, і цеслю. І ў думках нават я не перакрэслю Чужую споведзь і чужую песню, Якія зразумець мне лёс не даў. Як самая дакладная з навук, Нам мова праз стагоддзі захавала Пах палыну, І тонкі звон метала, Арліны клёкат, Гулкі гул абвала – Усё, што пераліта ў кожны гук. І правіла прыдумалі не мы, Што там, Дзе не шануюць роднай мовы, Мялеюць рэкі, Нішчацца дубровы, Каля магілак пасвяцца каровы, Народ там мёртвы, А той край – нямы. Быць у пустэльні не жадаю я. І не хачу я мець сяброў бязмоўных, Бо на зямлі ў нас столькі моў чароўных, Малення поўных І здзіўлення поўных, Усіх пявучых І ўсіх − галоўных. І толькі так − Як роўная між роўных − Жыць можа мова родная мая.Predator Accelerator TF


Напэўна адзін з самых шчырых

Напэўна адзін з самых шчырых вершаў пра мову. Шкада, што ў школе яго не вывучаюць. Было б паболей беларусаў.

СОТКУ, ды з

СОТКУ, ды з гакам.
++++++++++++++++++++++*

Каб я раней чытаў такія словы,
А не калі пачуў пра юбілей,
Дык не пакінў рускай мовы,
Бо я размовы вёў на ей.

Я ашалеў бы ад твайго нахабства,
Пачаў шукаць у іншых мовах цвік,
Хаця б у чымсці здолным параўнацца
З грунтоўным поглядам на лік.

Калі Вам трошкі не хапае,
Калі ёсць дзевяць - адзін дзесць,
Радкоў на дзевяць толькі маеш,
Дык трэба разам сем і шэсць!!!

Няхай і будзе пераборам.
Няхай і будзе дваццаць два!!!
Каб нарадзілася ўзорам
У васемнаццаць наша Я.

З усім мінулым разам -сорак!
Наш лёс усім, як SOS-на зрок!
Калі губляеш сваю мову,
Дык будзе разам Бог і чорт!

Тры чвэрці Вашага стагоддзя
Прайшлі паблізу, надта і нідзе.
(Каб толькі вельмі не нашкодзіць.)
Радкоў на двацаць толькі здольны шчэ.