Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Я збягу

Сярэдняя: 4 (15 галасоў)
Я збягу, Дзе асфальт пахне чыстым вясновым даджом, Дзе вільготная свежасць даруе ад спёкі свабоду, Дзе бягуць ручаі, і хлапчук са сваім караблём, Цалкам мокры, у ботах праз лужы – у пошуках броду. Я збягу, Дзе разліта чырвонае мора суніц Дзе ад водара ты не ідзеш – ты ляціш над зямлёю. Там у звоне пчаліным губляецца сэнс таямніц, А ўсе кветкі цалуюцца з сонцам вячэрняй парою. Я збягу, Дзе не будзе ніколі крывавай вайны, Дзе са “скрыні” паганай не чутна суседскага гора. Дзе магутныя выбухі не разарвуць цішыні, Дзе і ў цішы самой – задушэўная песня сабора. Я збягу. Толькі дзе я знайду гэты прывідны край? Так і знікну навек і да скону не скончу вандроўку. А пакуль я іду – буду сонца прасіць: не знікай, Хай напоўняць цяплом прамяні маёй мары скарбонку. Air Max 95 Stussy


Які прыгожы верш!

Які прыгожы верш!

Я збяГу сь. Быццам Гусь в

Я збяГу сь. Быццам Гусь в рудніКах.
Каб кахАньня ужо й ні ад АньКі сь.
Капашуся во, пружусь знайсці ў жытцы шансь
Шэ разочак пабыці ф шызарні Саш.

Мне падбалася, Дзякуй

Мне падбалася, Дзякуй

Таццяна Булаукiна