Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Жыццё даецца, каб жыццё тварыць...

Сярэдняя: 4.5 (646 галасоў)
Жыццё даецца, каб жыццё тварыць. Каб светла-залатую яго ніць віць і далей — любоўю, справай дзейнай ды словам, што ад справы неаддзельна. Тварыць! Жыццё даецца, каб жыццё тварыць. Надзеяй, праўдай, мужным парываннем, высакародным, дружным намаганнем, што потым зоркай у вяках гарыць. Тварыць! Жыццё даецца, каб жыццё тварыць. Маральны самы, самы натуральны пачатак гэты вось жыццестваральны. Інакш — якая ад жыцця карысць? Тварыць! Жыццё даецца, каб жыццё тварыць. Не марнаваць, не нішчыць, не бурыць, — Тварыць!Air Max Shox 2018


Тема сочинения “Жыццё даецца,

Тема сочинения “Жыццё даецца, каб жыццё тварыць”

Анатоль Вярцінскі нарадзіўся 18 лістапада 1931 года ў весцы Дзямешкава Лепельскага р-на Віцебскай вобласці ў сялянскай сям’і. У 1956 годзе скончый аддзяленне журналістыкі БДУ. Пасля працаваў у рэдакцыях раённых газет у Давыд-Гарадку, Камянцы, Рагачове. У 1962 пераехаў у Мінск, супрацоўнічаў у рэдакцыі газеты «Літаратура і мастацтва», быў рэдактарам выдавецтва «Беларусь».

Анатоль Вярцінскі з’яўляецца аўтарам шматлікіх п’ес для дзяцей. Напрыклад, «Дзякуй, вялікі дзякуй», «Скажы сваё імя, салдат», «Гефест — друг Праметэя». Ён таксама пераклаў на беларускую мову п’есы Лопэ дэ Вэгі «Раба свайго каханага», М. Себасцьяна «Безыменная зорка», В. Пальчынскайтэ «Спяшаюся за летам», якія пастаўлены ў тэатрах рэспублікі, а таксама асобныя вершы з класічнай і сучаснай рускай, украінскай, літоўскай, латышскай, балгарскай і іншымі паэзіі.

Анатоль Вярцінскі – гэта беларускі паэт, драматург, публіцыст, крытык, перакладчык. Некаторы яго паасобныя вершы пакладзены на музыку.

Темы вершаў А. Вярцінскага самыя розны – гэта і беларусскі народ, і веска, і вайна, і прырода, і ўспаміны чалавека. Паэт акрамя гэтых тэм, пісаў парады, пісаў пра Якуба Коласа, Янку Купалу.

Анатоль Вярцінскі высока ўзымае тэму кахання. Ён піша пра жыцце, расстанее, чалавека і час. Адым з такіх яго вершаў з’яўляецца “Жыццё даецца, каб жыццё тварыць”.

Жыццё даецца, каб жыццё тварыць.

Не марнаваць, не нішчыць, не бурыць, —

Тварыць!

Які гэта ўсетакі добры, натхняльны, урачысты верш. Нават больш, чым проста натхняльны – ён пабуджальны! Прачытаўшы яго ўжо нельга проста сядзець. Хочыцца “тварыць”, “не марнавать, не нішчыць, не бурыць”, а іменна “тварыць”! Каб памяць пра цябе жыла доўга. Зразумела, што ў чалавека ніколі не будзе другой спробы на жыццё і што як пражывешь, так пражывеш. А вось Анатоль Вярцінскі ўпэўнівае нас у тым, каб мы жылі не проста ціха-мірна, а паасабістаму, нязвычайна, непаўторна. Каб мы тварылі. Тварылі сваё жыцце, як знакамітыя тварцы.

Не меньш цудоўным і надзвычайным з’яўляецца верш “Мужчына. Жанчына. Чаканне”. Ён складаецца ўсяго з васьмі радкоў, але такі цудоўны, што і сказаць няма як. Мне вельмі спадабаўся гэты верш. У ім – усе жыцце. У ім – усе каханне.

Крыху адышоўшы ад тэмы чалавечых пачуццяў, мы сустракаем верш “Перасцярога”. У ім узняты грамадскія і асабістыя адносіны людзей. Группы, тоўпы, сборы – і ніякай індывідуальнасці. Аўтар дае параду: “Людзі, не збівайцеся у статак!”. І яго павінна слухаць, бо далей, у кожным наступным радку, А. Вярцінскі тлумачыць чаму і што можа здарыцца ў выніку.

Збіцца ў статак —

гэта не адзінства,

збегчы ў статак —

гэта дэзерцірства.

Так не будзем дэзерцірамі. Не будзем.

Я прачытала яшчэ шмат вершаў Анатоля Вярцінскага. Усе яны асабістыя, не падобныя не толькі адзін на аднаго, але і на вершы іншых беларускіх паэтаў. І ад гэтага яны запамінаюцца, запамінаюцца шматлікія радкі, напоўненныя сэнсам, эмоцыямі самаго аўтара, перажыткамі жыцця.

жЫЦЦЁ- ДАЕЦЦА КАБ ЖЫЦЦЁ

жыццё- даецца каб жыццё трарыць. цяжка_рабіць.але-наша слова. простіте но не вы а мои родители меня вырастили и научили -любить холеть и лелеить родину. и я её -честно люблю. хотела много гадостей вам сказать.но буду стараться до последнего-вы научили.

очень хороший стих !!!

очень хороший стих !!!

спасибо большое!!

спасибо большое!!

............

............

Жыццё даецца, каб жыццё

Жыццё даецца, каб жыццё тварыць.

Шмат кніг і другіх вершаў іншых беларускіх пісьменнікаў было надрукавана на гэту тэму. Але ні ў адным з іх гэтая тэма не ляжыць так блізка, амаль на самай паверхні!

“Што мы пакінем пасля сябе? Па чым нас змогуць усомніць нашчадкі?” – усе гэтыя пытанні як бы задае аўтар на працягу ўсяго верша. На самай справе – нас будуць памятаць па тым, што мы пакінулі пасля сябе! І толькі ад нас залежыць: будзе гэта штосьці добрае, ці гэта будзе штосьці, што недастойна будучыні. Мы заўсёды можам пакінуць пасля сябе лепшае жыццё!

Надзеяй, праўдай, мужным парываннем,

высакародным, дружным намаганнем,

што потым зоркай у вяках гарыць.

Па сутнасці, ў гэтых радках аўтар паказвае сэнс жыцця і паказвае, як яго можна “дастаць”. А “дастаць” да яго будзе лягчэй, калі ўсе будуць жадаць аднаго – пакінуць пасля сябе лепшае. Нават калі кожны будзе намагацца пакінуць пасля сябе і маленькую частку лепшага, то, калі-небудзь гэта “маленькае”, сумеснае ад кожнага, ператворыцца ў нешта вялікае, нават агромнае.

Жыццё даецца, каб жыццё тварыць.

Не марнаваць, не нішчыць, не бурыць, —

Тварыць!

Гэтыя радкі адрасаваны да кожнага з нас. Жыццё нельга марнаваць, інакш у ім няма ніякага сэнсу. Напрыклад, у кожнай рэчы, што ёсць у нашай хаце, ёсць нейкі сэнс. Яна нешта значыць. У нас няма рэчаў, якія б не мелі ніякага сэнсу, бо яны нам не патрэбныя. Так і з жыццём: “Калі яно не мае сэнсу – яно нам не патрэбна”.

Вялiкi дзякуй за такi добры

Вялiкi дзякуй за такi добры водгук, бо у наш час вельмi цяжка сфармуляваць свае думкi i пакiнуць iх на лiсце.

Жыта даецца,каб яго

Жыта даецца,каб яго млынІць.
Крупа,каб кашы наварыць.
Спрадвек такое...
І знайшоў чым падзівіць...

Водка даецца каб яе пиць Не

Водка даецца каб яе пиць
Не кожны дзень а на вяселле
Каб з чорцикам ты стау гаварыць
Каб у дурцы быу ты на пахмелле

не стау а Каб з чорцикам

не стау а
Каб з чорцикам пачау ты гаварыць

Творчасць - сапраўды тое, што

Творчасць - сапраўды тое, што сагравае. Ва ўсім - і ў паэзии, і ў прозе быту. Дзякуй за верш!

Грэе - батарэя. Оу-ё-ия-ио

Грэе - батарэя. Оу-ё-ия-ио батарэя

А самому тяжело написать ???

А самому тяжело написать ???

Водгук

Водгук

ДЗЕ?

дзе?

ДЗЕ?

дзе?

Жыццё даецца, каб жыццё

Жыццё даецца, каб жыццё тварыць...

и мне нужен.хаха)

и мне нужен.хаха)

А мне не ахах

А мне не ахах

мне нужен водгук

мне нужен водгук

пашукай як ён табе нужен я

пашукай як ён табе нужен я табе не мать тарэза каб водгуками кидацца

мне надо водгук.памагице

мне надо водгук.памагице

Дааа..

Дааа..

дааа

дааа

дааа

дааа

Дааа??

Дааа??

спс

спс

мне нада напісать водгук на

мне нада напісать водгук на гэты верш

и мне тож очень надо плз

и мне тож очень надо плз

и мне нада очень очень

и мне нада очень очень

www.vodguki.ru для тех кто

www.vodguki.ru
для тех кто ищет "водгук"))))

спасибо, помогли)

спасибо, помогли)