Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Марыя Шадеўская

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Настальгія. У Палесскай глушы Бліз Нароўлі-мястэчка Там павольна цячэ Невялікая рэчка. То схаваецца з лесе То ў балотах блукае Быццам некага там З часоў даўніх шукае! Вербы нізка к вадзе Веткі- пасмы схіляюць І чароты над ей свае песні спяваюць. У тых песнях чуць сум Аб Смалегаўскаай Рудні Бо гаворкі не чуць Ні па святам ні ў будні. Знікла веска с зямлі Ціха стала бязлюдна Хаты знішчаны ў шчэнт Люд раскідан паўсюдна... І нябачна сялян Што касілі аралі Песен звонкіх не чуць Што дзяўчаты спявалі... Нават пеўні маўчаць Не пяюць спазаранку Пастухі як раней Не устаюць на світанку. Ранкам ў лес па грыбы Больш ніхто не спяшае Ні суніц ні чарніц Зараз тут не збіраюць. Смех дзіцячы замоўк Параз'ехалісь людзі Новых хат будаваць Больш ніхто тут не будзе. Jordan sneakers


Сярэдняя: 4.7 (3 галасоў)
Мая РАДЗіМА малая Раен Наравлянскі! У маіх успамінах Ты як песня! Як казка! Чорнай былью Чарнобыль У жыцці тваім став, Тонкай атамнай ковдрай Усё навокал заслав! Дзе квітнелі палеткі- МіРНЫ АТАМ ляжыць! Ён замест дапамогі Зло пачав тут тварыць! Шмат пакінута вёсак- іх в зямлю закапалі, Жыхаров як у ссылку На чужбіну саслалі! У чужых тых мясцінах Яны хаты будуюць! Аб радзіме сваей Між тым вельмі сумуюць! Аб лясах дзе улетку Дары Палесся збіралі, і аб поймах, палях Дзе касілі, аралі... Аб сцяжынках таемных, Што з дзяцінства тапталі, і аб вёсачках тых, Што в зямлю закапалі! і аб парку старынным Што стаіць над ракою Дзе ўсе святы справлялі Усёй грамадою! Што рака прыгажуня Сінявокая Прыпяць Параходав гудкамі Больш не будзе іх клікаць. і рачулкі- Мытва, Салакуча,Славечна,,, Гэта ўсёў нашых сэрцах Застанецца навечна! Air Max 90 Classic


Сярэдняя: 5 (4 галасоў)
Чорнай былью Чарнобыль У жыцці нашым стаў. Тонкай атамнай коўдрай Усе навокал заслаў! Нашы родныя вёскі, іх садочкі двары.... Лес дзе улетку збіралі Мы Палесся дары! і дарогі сцяжынкі, Што з дзяцінства тапталі і зяленые поймы, Дзе мы кветкі збіралі. Дзе квітнелі палеткі- МіРНЫ АТАМ ляжыць! і з-за гэтай пачвары Людзям нельга там жыць. А часамі так вабіць Нас малая РАДЗіМА! Так шкада што прыехаць Больш сюды немагчыма! Што рака-прыгажуня Сінявокая Прыпяць Параходаў гудкамі Больш не будзе нас клікаць і рачулкі-Мытва, Наравлянка, Славечна! У нашых сэрцах яны Застануцца навечна! Шмат прыгожых мясцін Есць у нашай краіны Наравлянскі ж раен Між іх самы любімы! Footwear