Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Аб Мове Роднай замоўлю Слова я…

Сярэдняя: 4.2 (44 галасоў)
Аб Мове Роднай замоўлю Слова я… *** Жыццё гадЫ пакрыху адбірае… Прыходзе Сьмерць, і кажа нам: – ПарА. Старэюць хаты… Дрэвы паміраюць… Зыходзяць людзі на пагостны Край. Жыццё – дае гадЫ, і забірае... Ў скарбонку Вечнасці кладзе. Калі ж, хто з нас і памірае, то, ў Рай, ці ў Ад – не пападзе. Зямля усіх нас – у сябе прыемле. І творыць прах – і з Добрага, і з Злога… Мы, як Сусвета частка, ляжэм ў зЕмлю. І застаюцца толькі – наша Праца з Словам. Калі ж Народ губляе сваю Мову, Гісторыя народ такі – як сьмецце можа змесьці ! Бо, ў Будучыні не павядуць Размову, пра той народ – чыёй і Мовы ўжо няма на Сьвеце. *+* 1 сакавіка 2014 г. Менск. Беларусь. **( пакрыху – понемногу; адбірае – отбирает; і кажа – и говорит; хаты – дома; дрэвы – деревья; пагостны Край – погост,кладбище; скарбонка – копилка; у сябе прыемле – в себя принимает; Праца – Труд; губляе – теряет; сьмецце – никчемный мусор; Будучыня – Будущее; Размова – разговор). Jordan Extra Fly


Верш вельмі спадабауся. Шчыры

Верш вельмі спадабауся.
Шчыры дзякуй.
З павагай-Лявон.